Search results for 'blue garden'

9 Item(s)

per page

Grid  List 

Set Ascending Direction
  • Item:MER-1228

    Alchimia Nova, AnneMarie Maes

    Maes is a multi-media artist who has been studying the tight interactions and co-evolutions within urban ecosystems. In the open-air lab on the rooftop of her studio, she created an experimental garden and has been keeping bees in self-designed beehives, equipped to bring out hidden structures in the life of the colony. Her “field notes” provide an on-going source of inspiration for her artworks. The Bee Laboratory, as well as her late experiments with “living” textiles, open a framework that has been initiating a wide range of installations, photography works, sculptures, workshops and books. It is a long-term project on the edge of art, science and technology.


    €25.00
  • Item:MER-1037

    OPA-TISHA-WOCKA-LOCKA, Anne Daems & Kenneth Andrew Mroczek

    Opatishawockalocka: a Native American place name that was shortened in 1926 to become Opa-locka, Florida, an incorporated city, classified as Moorish Revival. Drafted by architect Bernhardt E. Muller and city planner Clinton Mckenzie to the initiative of aviation pioneer Glenn Curtiss and cattle rancher James Bright. The themed city was constructed inbetween set prop and reality and created at the intersection of planes, trains, boats and the automobile. This fantasy-based garden city suburb of Miami drew its inspiration and promoted itself through themes made popular by the book 1001 Arabian Nights and the film The Thief of Bagdad (1924). Opa-locka’s complex trajectory has led it to being frequently quoted, acting as an adjective in contemporary hip-hop music.





    Laureate for the Fernand Baudin Prize 2014


    €25.00
  • Item:MER-1020

    Howard, LP

    tracklist:

    A1. Howard (3:42)

    A2. Burn (6:57)

    A3. Dream (6:08)

    B. Relax (18:22)



    Release Date: April 7, 2014

    Limited edition of 350 copies



    The Tenses is a duo comprised of Ju Suk Reet Meate and Jackie Oblivia, two veterans of the weirdo art collective that is known as theLos Angeles Free Music Society. They also form the core of legendary experimental juggernaut Smegma

    The LAFMS have been a singular force in DIY culture ever since the early seventies and encapsuled an endless string of projects and bands that married a sort of proto-punk with trashy guitars, avant-garde music, tape manipulations, free jazz, improv and absurd vocalizations into a hyper original and singular form of music. They're seen by many as the originators of noise music, and have been an immense influence on bands like Sun City Girls, Merzbow, Wolf Eyes, No Neck Blues Band, etc…

    The Tenses is one of the latest vessels for Ju Suk and Jackie to explore the outer realms of sound and space. Compared to the mothership that is Smegma, it is a more compact and intimate project where turntables, tape collages, distorted surf guitar and coronet are used to create elaborate, haunted atmospheres.

    After releases on Harbinger Sound and their own Pigface Records, The Tenses now add another chapter to their history with 'Howard', their new LP on Belgian imprint audioMER. 'Howard' is a mind expanding tour de force that scrambles spoken word deconstructions and spontaneous freak outs into a musical non-sequitur; a strange and disorienting trip.

    Loops of voices from long lost instruction movies, shortwave radio dramas that get overrun with sirens, various non-instrumental sounds, and an bewildering stretch of Link Wray-like guitar riffs; 'Howard' is a record that oozes paranoia, the perfect soundtrack for making explosives in your basement.



    Some technical information about this release can be found here










    REVIEWS



    Kindamuzik

    Schijnbaar willekeurig op een rek geplaatste glazen ogen uit de Eerste Wereldoorlog staren je aan. Het hoesontwerp is een gepaste metafoor voor de muzikale avonturen van The Tenses, ofwel het duo Ju Suk Reet Meate en Oblivia (Jackie Stewart). Beiden bepalen al sinds de jaren zeventig de hoofdlijnen mee in het experimentele muzikale landschap aan de Noord-Amerikaanse westkust, eerst als onderdeel van de Los Angeles Free Music Society (ofwel LAFMS) en vervolgens met Smegma. Naast deze aanzienlijke palmares blijven The Tenses vernieuwend omgaan met improvisatie en perceptie, wat van Howard weerom een dolle luistertrip maakt.

    Gedurende vier episodes bouwt het duo geluidscollages op, af en om. Radiosignalen, stemmen, samples en instrumenten gaan in interactie en zorgen voor een rijk klankenpallet dat door The Tenses steeds een andere richting uitgestuurd wordt. Collages en cut up-technieken leiden tot de vermenging van tekstuele absurditeiten en bizarre klanken en ritmes om zo een heel eigen sonisch universum te scheppen dat aanleunt tegen Smegma's wereld, maar zuiniger samengesteld is.

    'Burn' is bijvoorbeeld een verknipte audiohandleiding over hoe je het best geld verbrandt. 'Read' lijkt op zijn beurt dan weer op een sprookje waarin een moordverhaal geanalyseerd wordt. Maar uiteraard is niets wat het lijkt en worden narratieve verhaallijnen overhoop gehaald. Howard sluit met het hoogtepunt 'Relax' af. Ruim achttien minuten lang leidt het gekende recept tot een kakofonie van organisch gestructureerde klanken waarbij een aanzwellende gitaarriff, trompetgeschal en vage gezangen voor extra narratieve lijnen zorgen.

    The Tenses bewijzen met Howard nog maar eens dat degelijk muzikaal experiment tijdloos is, net zoals een glazen ogen uit lang vervlogen tijden. – Hans van der Linden (Kindamuzik, April 2014)



    Moremars

    The Tenses is a duo comprised of Ju Suk Reet Meate and Jackie Oblivia, known most for their participation in Smegma, the American experimental noise group formed in Pasadena, California in 1973. Howard includes three compositions that it was made in Smegma’s studio in Portland, Oregon in 2011 and a live concert recording. This new project is exploring sound and space, using turntables, reel-to-reel machines, electronics, distorted surf guitar, coronet etc. It’s a bit unclear what you listen about, a pretty chaotic collage of sounds, radio signals, looped voices, sound effects and instruments that creates a real obscure atmosphere. What we’ve got here is a unique cacophony in terms of psychedelic free-jazz noise and avant garde. This is a great sound experience of a multi-textured pattern of a distinctly idiosyncratic idiom of music. – Moremars



    Japanese Review

    このアルバムは audioMER という新興レーベルから出版されたザ・テンセズの新しい LP である。

    テンセズとはスメグマのジュ・スク・リート・ミートとジャッキー・スチュワートから成るデュオなのだ。

    彼らはロサンジェルス・フリー・ミュージック・ソサエティ (LAFMS) において非常にアクティヴな存在と言えるだろう。

    オレゴン州ポートランドに在住しているが何処に棲んでいても彼らのスピリットは常に LAFMS とシンクロしている。

    新作はタイトルを "Howard" と言うが驚くほどクリアな音にまず驚かされる。

    「スメグマのメンバーである彼らが創生するのだから」 という先入観はまず効力を持たない。

    つい 「ロー・ファイ」 などと言う言葉で表現してしまいそうな彼らの音楽と "Howard" は表層が余りにも違う。

    でもじっくり聴いてみるならばそれらは何れも非常に的を得て構成された 『野生の実験音楽』 と言って良いだろう。

    そして彼ら独特の佇まいに照合すれば奇妙な位に本作はまとまり過ぎているという印象を与えるかも知れない。

    だがやたらクリアに聞こえるこの作品においても彼らが放射する奔放さは相変わらずだ。

    「ロー・ファイ」 だろうが 「クリア」 だろうがそんな事情はもう彼らの音楽にとって大したことでは無い。

    かつて音の表層に現れた 「ロー・ファイ」 らしさは独特のダイナミズムが生まれる間際の副産物だった。

    "Howard" と彼ら過去の作品を聴き比べてみればそのことを驚くほど良く理解することが出来る。

    このアルバムにはテンセズそしてスメグマの音楽骨格像が明確に投影されていると想う。

    そして "Howard" の後でスメグマの音楽に接すればその周囲に漂流する電子雲の妙を堪能することが出来る。

    でもそれは勿論そんな楽しみ方も在るというだけの話だ。

    "Howard" 自体が持つ透明なサイケデアリアは周辺知識の有無には全く依存しない。

    あるいはサイケデリアなどと言う言葉もここでは最早必要無いだろう。

    実験音楽の最も望ましい姿がこの作品には刻印されている。– Takuya Sakaguchi



    De subjectivisten

    Het duo The Tenses bestaat uit Ju Suk Reet Meate en Jackie Oblivia, dat vanwege hun connectie met de Los Angeles Free Music Society en het net zo legendarische Smegma natuurlijk al direct de interesse wekt. Toch boeiden ze mij live maar mondjesmaat, twee jaar terug in Brussel. Misschien is dat ook omdat de muziek nou niet bepaald makkelijk te behappen is, zo ook het geval op het zoveelste album Howard, waarover het Belgische audioMER zich heeft ontfermd. Met draaitafels, tape collages, in distortion gedrenkte gitaar en een trompet is het klankpalet al aan de experimentele kant, maar met wild knip-en-plak werk, samples van instructievideo’s en radioprogramma’s die bewust alle kanten op worden gestuurd, gaat Howard richting het absurde. De spontaniteit en de relatieve ingetogenheid waarmee het gebracht wordt, maakt het uiteindelijk een uitermate interessant album om de schizofrene muziekgeest mee te voeden. – Justin Faase


    €16.00
  • Item:MER-752

    From the Cutting-Floor of the Public Poem, Alain Arias-Misson

    Alain Arias-Misson created the "Public Poem" 45 years ago in Brussels and Madrid when he decided "to write on the street like a page". From the Cutting-Floor of the Public Poem gives a graphic account of this always disruptive urban poet - from the Place St.-Germain in Paris to the Sixtine Chapel in the Vatican and Madison Square Garden in New York City. 


    €25.00
  • Item:MER-702

    Procession Of Talking Mirrors, LP

    tracklist:



    A1. Father Earthquake (7:13)

    A2. Now The Fire Worries About The Amounts Of Wood It Needs To Put Out (6:57)

    A3. Plague Pillow (7:09)

    B1. Procession Of Talking Mirrors (9:03)

    B2. He Will Drink The Milk Of A Thousand Mothers (3:20)

    B3. The Lost Wooden Planet Script (6:43)



    Release Date: 10 March 2013

    Limited edition of 350 copies









    The person behind Urpf Lanze is Belgian visual artist Wouter Vanhaelemeesch (B), who is mainly known for his large-scale ink drawings that offer a hermetic blend of weirdo characters, medieval iconography and surrealist decors. His artwork started gaining attention a few years ago when renowned avant-garde lutenist Jozef Van Wissem (NL) started using Vanhaelemeesch's work to decorate several sleeves of his recorded output, including his collaborations with filmmaker Jim Jarmusch (US), noise legends Smegma (US), free folkband United Bible Studies (IE) and fingerpicker James Blackshaw (UK). Next to doing exhibitions in places like Tokyo, New York and Paris, his drawings appear regularly in zines and underground publications all over the world. He also runs the audioMER label together with designer Jeroen Wille (BE) and has provided artwork for records by Jack Rose (US), Robbie Basho (US), Mauro Antonio Pawlowski (BE), Cian Nugent (IE), Graveyards (US), Second Family Band (US) and many others.

    Urpf Lanze is the moniker of his rather unorthodox solo guitar project, under which he has been playing for several years now. With an acoustic guitar that lays flat on his lap, tuned to unwieldy scales, he brutalises the instrument in an oddly musical way. As if this wasn't enough he lays down some vocal work that goes from ventriloquist-like whines and mumbles to deep and guttural grunts.

    The result is a rather unhinged and demented music. Imagine the rawness of Bill Orcutt, the more frightening sides of Loren Mazzacane Connors and the absurd stylings of Wilburn Burchette all wrapped into a Lovecraftian sonic nightmare. 'Procession of Talking Mirrors' is his first full lenght solo album. Recorded live on a 4-track tape recorder, these 6 tracks offer a mixture of Japanese folk music, free psych, scratchy delta-blues recordings, damaged lo-fi and aggressively percussive fingerpicking. While some tracks may carry a more melancholy tone, others seem closer to acoustic death metal than any kind of folk music.



    Some technical information can be found here



















    Reviews







    TINY MIX TAPES

    Like the young knight Perceval, who sits speechless and confused in the presence of the Procession of the Grail, Urpf Lanze (real name: Wouter Vanhaelemeesch) stands guitar-in-hand, frog-in-throat, before The Procession of Talking Mirrors. The mirrors reflect a gruesome scene of guitars being torn to shreds by tornado-like fingers; a rumbling superstorm of breath growls and screeches out the echoing chambers of the beast’s vast throat and mouth.

    The The Procession of Talking Mirrors LP (which has beautifully appropriate cover artwork made by the musician) will be released by Belgian label audioMER on March 10. For now, the label has posted the riotous finale of the record, “The Lost Wooden Planet Script.”

    Tiny Mix Tapes, March 2013



    WIRE

    This is Urpf Lanze aka Belgian visual artist Wouter Vanhaelemeesch's first solo acoustic guitar album. His music has been described as outsider or anti-folk, but here he rides roughshod over such considerations. Some of the pieces approach the ecstatic, naggingly insistent style displayed by James Blackshaw and the late Jack Rose on Raag Manifestos. But if Vanhaelemeesch lacks the refinement of those two players, he makes up for it with aggression. With his acoustic guitar flat on his lap, he subjects it to some rough vocalisations. On "Plague Pillow", where he obsessively works on a picking pattern around three chords, they seem almost absent-minded murmurs. Elsewhere, as on the title track, his grunts, throaty growls and baleful ululations can be distracting, almost comedic. But this track also exemplifies his singular approach to the guitar. Veering from insistent percussive batterings to bending slackened strings to finely articulated runs, he employs disciplined technique and the power of sloppiness in a way that few other guitarists would even consider trying.

    By Mike Barnes, WIRE





    SCROLLDUST

    While he is recognised as one of history’s great Romantic poets, it is less well known that in the later stages of his life Johann Wolfgang von Goethe turned his attention to the natural sciences, becoming a prominent figure in the group of pre-Darwinians now known as the Rational Morphologists. Under the assumption that the species they observed were frozen, unchanging in time, these thinkers searched for the underlying laws of form that governed their development. In a slim but influential volume, The Metamorphosis of Plants, Goethe argued that all features of plants, stamen, sepals, petals, etc., were essentially variants of a fundamental form, the leaf, raising this structure in his mind to the basic descriptor of all plant life, one which would open a window on the essence of this biological kingdom, the archetypal plant: the urpflanze.

    On the face of it, what we have here is a solo guitar album. Wouter Vanhaelemeesch plays with the guitar flat on his lap, often dwelling on a single chord for a whole track, using repetition, tempo, and a style of fingerpicking that distributes and moves accent across notes in a downright psychedelic sort of way. It is percussive and metallic at its most aggressive, bewilderingly hypnotic during quieter moments. Add to this a growling, grunting, wailing vocal presence that never leans towards anything like lyricism or even the control of metal vocals, just an accompanying series of mammalian outbursts requiring neither rhyme nor reason. The result has the exhilarating feeling of a technically talented artist casting the rules down a deep and mosscovered well, at once musically potent and deliciously unhinged, far more grubby than its genre classification might suggest.

    At around 40 minutes this is a relatively short album, but in no way does it seem like a job half done. Its vision is chaotic, weird, perhaps uninterpretable, but in the end it comes across with extreme clarity. Paying lip service to blues, folk, and American primitivism along the way, the theme that remains constant across the board is a counterpoise between the roughness of the voice with the violent rattling guitar, and the emergence of subtle melodic and rhythmic patterns among them, perpetually being swept away by altered copies of themselves. It’s a work that wears its vision and artistic allegiances on its sleeve, from the music itself to the subtext in the track titles to the cover art with its shades of Hieronymous Bosch. For anyone with an ear for acoustic guitar music which puts raw humanity ahead of clinical studio treatment, look no further than this.

    Scrolldust, March 2013



    KWADRATUUR

    Interview with Urpf Lanze where he talks about his new record. You can read the interview HERE



    KINDA MUZIK

    Na verschillende compilaties en een occasionele tape is er nu Procession of Talking Mirrors, het eerste volwaardige werkstuk van Urpf Lanze, pseudoniem van Wouter Vanhaelemeesch, die naast bestierder van het label audioMER. ook als grafisch artiest te boek staat.

    In contrast tot het sporadisch verspreide eerdere werk zorgt Procession of Talking Mirrors voor een meer ingrijpende luisterervaring. Dit heeft te maken met de consistente opbouw in zes episodes waarin Urpf Lanzes repetitieve en tijdloze instrumentale mantra's een aandachtig luisteraar geleidelijk aan genadeloos de dieperik mee inslepen.

    Het zou de composities op Procession of Talking Mirrors onrecht aandoen om ze enkel op basis van hun melodieuze capaciteiten te taxeren. Er spelen immers andere muzikale idealen mee. Het gitaarspel, dat Urpf Lanze middels een eigen techniek produceert, drijft op cyclische patronen en minimale variaties. Het occasionele begeleidende stemgeluid werkt gelijkaardig, en houdt het midden tussen abstract minimaal black metalgewauwel en het beminnelijke gekrijs van Koekiemonster.Urpf Lanze creëert zo een eigengereide wereld waarvoor vergelijkingen tekortschieten. Het muzikale universum dat Procession of Talking Mirrors evoceert, is ongrijpbaar en schippert tussen post-apocalyptisme, nihilisme en bezwering.

    By Hans van der Linden, KINDAMUZIK, March 2013





    SUBJECTIVISTEN

    Met een lekker bekkende bandnaam kom je nog eens ergens. Waar de naam Urpf Lanze precies vandaan komt is niet helemaal duidelijk, al doet het mij vooral denken aan Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832). Deze beroemde Duitse dichter en schrijver en belangrijke vertegenwoordiger van de zogeheten “Sturm Und Drang” stroming, heeft een brede interesse. Hij is ongetwijfeld het bekendst van zijn werk Das Leiden Des Jungen Werthers, wat op school haast verplichte kost is. En terecht! Dat is pas een Werthers echte. Eén van zijn interesses, waarover hij ook veelvuldig heeft geschreven en gedicht, is de botanische wereld. Met name de metamorfose van de plant heeft hem enorm bezig gehouden. Volgens hem moet er een “oerplant” of “Urpflanze” zijn waaruit alle soorten zich hebben ontwikkeld. Trek je dit woord uit elkaar, dan kom je bij het project van de Belgische Wouter Vanhaelemeesch. Nu al een mafketel naar mijn hart. Hij zit samen met Jeroen Wille achter het audioMER label en is een begenadigd tekenaar, die onder meer de hoezen van Brethren Of The Free Spirit, Jack Rose, Cian Nugent, Robbie Basho, Jozef Van Wissem, Mauro Antonio Pawlowski en vele anderen heeft getekend in zijn typische stijl. Dat wil zeggen inkttekeningen die een soort combi zijn van middeleeuwse taferelen en futuristische of surrealistische gebeurtenissen. Intrigerend, wonderschoon en vooral onderscheidend. Het label focust zich op experimentele muziek en fraaie artwork door hedendaagse artiesten.

    Wouter is daarnaast ook een begenadigd en vooral eigenzinnige gitarist en debuteert als Urpf Lanze nu met de lp Procession Of Talking Mirrors. Met de gitaar op zijn schoot brengt hij hier zes lange nummers met een totale lengte van ruim 40 minuten ten gehore. Je kunt de oerplant dan wel uiteen rukken, de wortels zitten nog altijd stevig verankerd in de grond van het verleden. Hij houdt hierbij dan ook het mooie midden tussen verknipte blues van weleer, hypnotiserende experimenten en Barokke muziek. Dat vult hij aan met bevreemdende zang, die uiteenloopt van gegrom, keelzang en bizarre kreten. De zang is vooral een emotioneel en soms drone-achtig instrument om zijn gitaarcreaties te ondersteunen. Het is knap en prijzenswaardig hoe hij zoveel weet te brengen en vertellen met één instrument. “Akoestische black metal” is een term die ook wel gebruikt wordt, hetgeen door de output wel te begrijpen valt, net als het enigszins verwante Boduf Songs wel “akoestische death metal” schijnt te brengen. Qua referenties moet je denken aan wisselende en vooral kale kruisbestuivingen van Kiss The Anus Of A Black Cat, Jozef Van Wissem, Jack Rose, James Blackshaw, Bill Orcutt, Charlie Parr, Catherine Christer Hennix, Huun-Huur-Tu, Loren Mazacane Conners en het al genoemde Boduf Songs. In feite is er geen peil op te trekken en beweegt Vanhaelemeesch zich vooral in een eigen getekend, surrealistisch universum. Inktzwart, bevreemdend en organisch met een psychedelische en bovenal heerlijke afdronk. Onvergelijkbaar goed!

    De Subjectivisten, March 2013





    MR BUNGLE

    Toen ik halverwege het jaar 2011 voor het eerst kennis maakte met het geluid van Urpf Lanze, via het nummer The Wandering Sick op een compilatie van Morc, hoorde ik in de ontstemde outsiderfolk vooral willekeur. Nu het debuut album Procession Of Talking Mirrors in de winkels ligt, kan daarvan geen sprake meer zijn. Urpf Lanze vestigt zich ermee definitief in de nog steeds uitdijende gemeenschap van kwalitatief hoge experimentele muziek uit België.

    Voor wie het nog niet weet: Urpf Lanze is Wouter Vanhaelemeesch, wiens bizarre tekenstijl menigeen zal herkennen van platenhoezen van onder andere Jozef van Wissem, Robbie Basho, Jack Rose en Cian Nugent. Ook het typische artwork van zijn eigen lp is voorzien van Middeleeuwse dan wel surrealistische taferelen van de Apocalyps en zonderlinge creaturen. Dit in samenwerking met Jeroen Wille, waarmee Wouter ook nog het audioMER label runt. De hoes voorspelt de eigenzinnige luisterervaring waarmee ik weldra geconfronteerd word, wanneer ik de plaat opzet.

    Wouter bespeelt zijn akoestische gitaar doorgaans terwijl deze op zijn schoot ligt. Of dat van grote invloed is op zijn geluid weet ik niet; de open en lage stemming van het instrument is dat in ieder geval wel. De term “akoestische black metal” is vanwege dit feit niet eens zo gek verzonnen. Verder doet het woordloze gegrom – dat niet zelden overgaat in een getormenteerd gekrijs – hier een duit in het zakje, al blijft de stem vooral op de achtergrond.

    De zes nummers doen denken aan de ruwe, kapotte blues van Bill Orcutt, doch vergelijkingen zijn niet gepast. Urpf Lanze weet z’n eigen stijl te vinden in het beroeren van de snaren, en brengt hierin ook voldoende afwisseling in aan. Techniek en traditie achter zich latend weet hij een authentiek gevoel over te brengen. Soms met melodie en repetitie, anders met intens en bruusk vingerspel. Zonder meer brengt het de luisteraar iets onheilspellends, dat in geen vak te plaatsen valt. Een knappe prestatie.

    Vorig jaar veroverde de naam Urpf Lanze een plekje bij de hoogtepunten op livegebied. Er is een goede kans dat hij dit jaar tussen mijn favoriete albums belandt. Procession Of Talking Mirrors is verkrijgbaar bij audioMER en de goede distro’s, zolang de voorraad van 350 stuks strekt.

    Mr Bungle, March 2013







    RIF RAF

    Wouter Vanhaelemeesch is vooral bekend van zijn bizzare middeleeuwse pentekeningen, maar debuteert nu met wat hijzelf 'akoestische Black Metal' noemt, al hoor ik er vooral een soort distruction blues in die me aan Bill Orcutt doet denken. Soms klinkt dit agressief, soms melancholisch, maar bijna altijd een beetje bevreemdend en zelfs wat ongemakkelijk. Muziek voor doorduwers, dus. (jb) RifRaf 243, March 2013



    SOUNDOFMUSIC

    Belgaren Wouter Vanhaelemeesch är inte bara en duktig illustratör och konstnär. Han är också musiker. Under epitetet Urpf Lanze skapar han musik för akustisk gitarr och skivan Procession of Talking Mirrors har han gett ut på den egna skivetiketten audioMER. Vanhaelemeesch har gjort skivomslag till flera av det senaste decenniets mest tongivande sologitarrister, bland annat Jack Rose och James Blackshaw, och jag gissar att det inte är utan att ha tagit intryck. Men den han kanske främst kan liknas vid är den amerikanske outsidergitarristen och ex Harry Pussy-medlemmen Bill Orcutt. I botten av deras musik finns samma trasiga blues. Ingen av dem är särskilt finstilta utan styckena yxas fram grovt, ofta trasig och rå. Det är som om de plockat ned musiken i små delar och sedan skruvat ihop bitarna helt efter eget huvud. Det låter som igen annan, samtidigt som allt annat.

    Till skillnad från ovanstående gitarrister använder Vanhaelemeesch sin röst i betydligt större utsträckning. Han mumlar, utstöter gutturala läten och gör märkliga ljud medan han hamrar på strängarna. Spelstilen är rå och han spelar med instrumentet liggandes i knät. Han varvar små hypnotiska mönster med stora vulgära gester. Från den hypnotiska miniatyren "Plauge Pillow" till råkurret med gitarren på "The Lost Wooden Planet Script" vidare genom den fläskiga och bredbenta deltabluesreduktionen "He will Drink The Milk of A Thousand Mothers". Musiken är inspelad live på en fyrakanalare och det förstärker DIY-känslan och autenciteten som är så viktigt för uttrycket.

    Procession of Talking Mirrors är en blandning av söndrig blues, outsiderfolk och stirrögd psych. Någon har beskrivit Urpf Lanzes musik som akustisk black metal och det är inte helt missvisande. Men det som otvetydigt kan sägas är att Vanhaelemeesch ger sig på gitarrer på ett sätt som få andra vågar. Det är egensinnigt och övertygande i all sin vansinnighet.

    – Jens Holmberg for Soundofmusic, September 2013














    €15.00
  • Item:MER-673

    Paesaggio (Penguin Issue), Hans Ulrich Obrist

    Paesaggio is a periodical publication. Each edition comprises a collection of landscapes by different artists, in form of text and without using im- ages. Texts/landscapes may assume different forms: artworks in form of a text, documents, notes, dialogues. The project aims at bearing witness to the way contemporary artists relate to landscape (intended as genre, subject of research, vision/vista, history...) today, without using images – only words.

    This issue has been guest-edited by Hans Ulrich Obrist. The selection of the authors is strictly connected to the 2011 Serpentine Gallery Garden Marathon, the sixth in the Gallery’s Marathon series curated by Obrist. The event explored the concept of the garden. A product of the creative encounter between the man-made and the natural, between order and disorder, the garden can offer productive metaphors for the interactions between human life and time, care, thought or space.
    €15.00
  • Item:MER-671

    Neonlicht, Paul De Vree & de neo-avant-garde

    Paul De Vree (1909–1982) betreedt het domein van de avant-gardekunst op het moment dat hij al een rijk­gevulde carrière als dichter en criticus achter de rug heeft. Contacten met de schilder Jef Verheyen en de dichter Henri Chopin zorgen ervoor dat hij zich vanaf het einde van de jaren 50 ontpopt tot een verwoed voorvechter van de nieuwe avant-garde in Vlaanderen. Van dan af staat hij continu in contact met zowat alle belangrijke vertegenwoordigers van de inter­nationale concrete, visuele en sonore poëzie. Daarnaast legt hij zich in de jaren 60 ook toe op het promoten van de radicale beeldende kunst. Met De Vree’s archief als sleutelgat op het tijdsgewricht 1960–1980 ontstaat een fascinerend beeld van een internationaal avant-gardenetwerk dat, via actoren als De Vree, ook sporen nalaat in het Belgische kunstlandschap. Het is op deze extreem vruchtbare periode dat ‘Neonlicht’ zich richt.



    Bekijk het boek ook hier


    €39.50
  • Item:MER-595

    Black A Garden for St. John's Millbrook, Philippe Vandenberg


    crox-boek nr 8

    €15.00
  • Item:MER-508

    Untertanz, LP

    tracklist:



    A1. Meat Eaters Against Racism

    A2. Nor The Singer Nor The Song

    A3. The Lost Art Of Footstomp - A Reconstruction

    A4. Rocket No. 9

    A5. Air Indiesque

    A6. Pantless Party

    A7. Kick Out The Saints

    A8. Spiegeltjes, Kraaltjes, Alles Kapot

    A9. Thirteen

    B1. Untertanz

    B2. I Feel So Good

    B3. No Scene

    B4. Yoh!

    B5. Raar Kind

    B6. W



    reviews:



    Untertanz review in RUIS

    Het Gentse audioMER. bracht zojuist voor de tweede keer een vette schijf van 180 gram uit met gezeefdrukt artwork van Wouter Vanhaelemeesch. Deze keer van de alomgeprezen melomaan uit de Vlaamse verhalen van 665-en-1-nacht: Mauro Antonio Pawlowski. U weet wel, die ene kerel bij dEUS die verstand heeft van muziek. Dat bewijst hij op Untertanz met veel overtuiging. Het is een ongelooflijk veelzijdige plaat die illustreert dat Pawlowski voor zijn inspiratie terugvalt op de gehele muziekgeschiedenis. Untertanz opent met een dadaistische blokfluit en wat stemmen, kabbelt voort in een atonaal lo-fi chanson, verandert dan plots in een postpunkig rockepos dat in een propere versie ooit ook wel een Evil Superstarsnummer had kunnen zijn, culmineert vervolgens in wat effectspielerei, nog wat rock-’n-roll, een beetje free improv, wat eai en op het einde van kant A komen er nog wat esoterische bluesspoken hun zegje doen in een spel van klassieke samples en jaren tachtig experiment. Kant B begint vervolgens met een staaltje poësie pure-core, introduceert het prognoisegenre etc etc. Untertanz is een must voor iedereen die gelooft dat muziek in België nog een toekomst heeft. Een hoogtepunt in bizaradelia, een postmodernisme-revival, een vat vol intertekstualiteit, een collage van alles in uw platenkast, fusion cooking voor undergroundnecrofielen en afvallige muziekprofessoren.

    Mauro Antonio Pawlowski / Untertanz (audioMER.) 4.5/5

    SM, RUIS 47, Februari 2009

    www.kraak.net/ruis


    €16.00

9 Item(s)

per page

Grid  List 

Set Ascending Direction